"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Μπαμπούλες και τέρατα

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΑΡΙΑ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ



Καταδυναστεύουν τη λογική. Τυραννούν το μυαλό και στοιχειώνουν τα όνειρα. Ζουν στο σκοτάδι και τρέφονται από τον φόβο. Είναι οι μπαμπούλες των παιδικών μας χρόνων, ζοφερές παρουσίες που μας κυνηγούσαν ανηλεώς όταν ήμασταν πιτσιρίκια και που κατά καιρούς εμφανίζονται απρόσμενα από τη λήθη για να παίξουν με την ενήλικη φαντασία μας.



Μια άποψη λέει ότι τους μπαμπούλες τους εφηύραν οι γονείς. Ηταν οι φρικιαστικές φιγούρες που θα κρατούσαν τα μικρά παιδιά ήσυχα και υπάκουα. Μια άλλη θεωρία -που την ασπάζονται αρκετοί συγγραφείς τρόμου, με πρώτο και καλύτερο τον μετρ Στέφεν Κινγκ- θέλει τους μπαμπούλες να υπάρχουν στ' αλήθεια. Να κρύβονται ύπουλα στα σκοτάδια και να αρπάζουν τους απρόσεκτους και αφελείς που κάνουν το λάθος να τους αμφισβητήσουν. Ο ίδιος άλλωστε, όπως συνηθίζει να γράφει, πατάει σπάνια στο υπόγειο του σπιτιού του και πάντα με το φως αναμμένο, γιατί εκεί κρύβεται ο προσωπικός του εφιάλτης, πάντα έτοιμος να τον αρπάξει και να τον εξαφανίσει για πάντα!



Είτε έτσι είτε αλλιώς, πάντως, οι ιστορίες που πλέκονται με πρωταγωνιστές μπαμπούλες εκτός από τρομακτικοί είναι πάντα ενδιαφέροντες. Χαρακτηριστικό τούτου, είναι πως κάθε χώρα έχει τον δικό της, ντόπιο μπαμπούλα, για να φοβίζει τα παιδιά. 

Στην Ιαπωνία, ο Namahage μια δαιμονική φιγούρα με φριχτά δόντια και απαίσια χαρακτηριστικά εμφανίζεται κάθε νέο έτος στα σπίτια και ζητά να μάθει αν «υπάρχει εδώ κάποιο άτακτο παιδί». Οι γονείς πρέπει να διαβεβαιώσουν τον δαίμονα ότι όλα τα παιδιά στο σπίτι είναι καλά και υπάκουα. Τα άτακτα καταλήγουν στο σακί του και κανείς ποτέ δεν τα ξαναβλέπει.


«Κοιμήσου παιδάκι, κοιμήσου τώρα, αλλιώς ο μπαμπούλας θα έρθει για να σε φάει», τραγουδάνε οι μαμάδες στα παιδιά τους σε Ισπανία και Μεξικό. Ο δικός τους μπαμπούλας φοράει μαύρο μακρύ μανδύα και έχει σκεπασμένο το κεφάλι με κουκούλα, ένα κεφάλι που μοιάζει πολύ με τον καρπό της καρύδας. Στις χώρες αυτές, υπάρχει και το θηλυκό ανάλογο. Η μάγισσα (la brula) καταβροχθίζει τα παιδιά που είναι άτακτα και που δεν τρώνε το φαγητό τους. Ωστόσο, η μάγισσα έχει τρωτά σημεία: δεν πλησιάζει ποτέ σε καρέκλες που στη βάση τους έχουν κρυμμένο ψαλίδι, ούτε σε πόρτες που από πίσω υπάρχουν σκούπες!



Στην Αγγλία και στις ΗΠΑ, ο μπαμπούλας είναι η στοιχειωμένη φιγούρα ενός κακομούτσουνου πλάσματος που κυκλοφορεί στα σκοτάδια και στην ομίχλη, αρπάζοντας οποιονδήποτε πέσει στα αδηφάγα χέρια του. Φοράει σκούρα ρούχα και περιμένει σχεδόν αόρατος, υπομονετικά ανάμεσα στις σκιές, ώσπου να αδράξει το θύμα του. Επίσης, οι μπαμπούλες αυτοί λατρεύουν να χώνονται μέσα σε ντουλάπες και να κρύβονται κάτω από τα κρεβάτια των μικρών παιδιών. Κάθονται εκεί και προβάλλουν εφιαλτικά όταν η νύχτα πέσει, επιχειρώντας να βουτήξουν τα πιτσιρίκια και να τα πάρουν για πάντα μαζί τους.



Ο Σκωτσέζος μπαμπούλας είναι ένα κακορίζικο ξωτικό που προκαλεί κακοτυχίες και προβλήματα σε όσους περισσότερους μπορεί, μεγάλους και μικρούς. Τις νύχτες απλώνει το παγωμένο χέρι του πάνω στα κεφάλια των παιδιών, κάνοντας τα να τινάζονται από τον ύπνο τους. Αν κάποιος κάνει το λάθος να τον αποκαλέσει με το όνομά του, τότε ο δαιμονικός Hoggart τον ακολουθεί συνεχώς και για πάντα. Αν θέλετε να τον κρατήσετε έξω από το σπίτι σας, κρεμάστε πάνω από την εξώπορτα σας ένα πέταλο.



Τα παιδιά στις Μπαχάμες τρέμουν τον Μικροσκοπικό Ανθρωπο. Αν και το όνομα δεν ακούγεται και πολύ τρομαχτικό, ο λιλιπούτειος μπαμπούλας αρπάζει τα παιδιά που βρίσκονται στους δρόμους μετά τη δύση του ήλιου, τα συρρικνώνει, και τα κάνει υπηρέτες του για πάντα. 

Στην Τσεχία και την Πολωνία, ο φοβερός Bubak που έχει μορφή φρικιαστικού σκιάχτρου ενεδρεύει στις όχθες των ποταμών και κάνοντας διάφορες φωνές προσπαθεί να προσελκύσει στις άρπαγες του μεγάλους και παιδιά. Οταν δεν καιροφυλακτεί, επιβαίνει σε μια δυσοίωνη άμαξα που τη σέρνουν γάτες και ανεμίζει σαν τρόπαια τα κουρέλια από τα θύματά του. 

Αν βρεθείτε στην Ολλανδία, προτού κοιμηθείτε, ελέγξτε προσεκτικά τον χώρο κάτω από το κρεβάτι σας και τις ντουλάπες. Εκεί φωλιάζει ο Bolman, ένα άτριχο πλάσμα με τεράστια μάτια, κοφτερά δόντια και μακριά και γαμψά νύχια που στέκεται ήσυχο στο σκοτάδι και περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να ορμήξει καταπάνω σε όποιον δεν κοιμάται!



Ο ακέφαλος Pugot Mamu:

ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Απόκληροι της κοινωνίας σε freak shows λόγω των γενετικών ανωμαλιών τους


Γράφει ο Ανδρέας Ντίνης 


Οι άνθρωποι που ήταν οπτικά διαφορετικοί από την μεγάλη μάζα πάντα έλκυαν το ενδιαφέρον αλλά και την προσοχή των υπολοίπων. Σε διαφορετικές εποχές τα άτομα αυτά είχαν επισημανθεί από όλους τους υπόλοιπους ως «τέρατα» και «φρικιά».


Οι «φυσιολογικοί» και πονηροί λοιπόν άνθρωποι ,αφού ήξεραν την «δίψα» των υπολοίπων για το περίεργο και το διαφορετικό, είδαν μέσα από αυτές τις ιδιαιτερότητες το κέρδος και βρήκαν τρόπους για να κερδοσκοπήσουν εις βάρος τους.


Αν για κάποιους, όλα αυτά φαντάζουν ιστορίες του μακρινού παρελθόντος γελιούνται, καθώς μέχρι και πριν 50 χρόνια υπήρχαν ακόμα τέτοιοι θίασοι.  


Εμείς σήμερα θα ταξιδέψουμε στο παρελθόν και θα δούμε μερικούς από τους ανθρώπους αυτούς.


Η Μαύρη Αφροδίτη

Θα ξεκινήσουμε με την Μαύρη Αφροδίτη. Μια υπόθεση που μας απασχόλησε και σχετικά πρόσφατα όταν η ιστορία της έγινε και ταινία. Πρόκειται για μια γυναίκα του 18ο αιώνα από την Αφρική. Η Saartjie Baartman όπως είναι το πραγματικό της όνομα ανήκε στη φυλή Κχόι ή φυλή των Οτεντότων , όπως υποτιμητικά την αποκαλούσαν οι Ολλανδοί άπικοι. Στην γλώσσα των Ολλανδών Οτεντότος σημαίνει χαζός.
Η ίδια με στόχο να κερδίσει χρήματα αυτή αλλά πιο πολύ το αφεντικό της, αποφασίζει και πηγαίνει στην Αγγλία και στην Γαλλία, αναγκασμένη να δείξει σε τσίρκο τα… ιδιαίτερα ανατομικά χαρακτηριστικά της. Τόσο η ίδια, όσο και οι περισσότερες γυναίκες της φυλής της διέθετε δυσανάλογα ογκώδεις γλουτούς, μεγάλα στήθη και υπερμεγέθη γεννητικά όργανα.

Άντρες και γυναίκες συνέρρεαν για να την δουν. Η «μαύρη Αφροδίτη» εξευτελίστηκε, ταπεινώθηκε, έγινε θέαμα σε τσίρκο, πειραματόζωο στους επιστήμονες- τόσο ζωντανή, όσο και νεκρή- θέαμα σε όργια των Γάλλων αριστοκρατών και πόρνη.


Η γυναίκα με τα 4 πόδια
Συνεχίζουμε με την ιστορία της ζωής, της «Γυναίκας με τα Τέσσερα Πόδια» ή αλλιώς όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, Τζοζεφίν Μιρτλ Κορμπίν. Γεννήθηκε σε μια κωμόπολη του Τενεσί το 1868 για να γίνει αργότερα μέσω τον «freak shows» η βασίλισσα της Αμερικής. Η ίδια έπασχε από μια σοβαρής μορφής γενετική διαταραχή που την την άφησε με δύο ανεξάρτητες, ξεχωριστές λεκάνες δίπλα- δίπλα, με τα εξτρά πόδια να αποτελούν τμήμα της δίδυμης αδελφής που τελικά δεν γεννήθηκε ποτέ.

Ήταν όμως και κάτι ακόμα που φιλοξενούσε η ιδιαίτερη ανατομία της. Η Κορμπίν όμως διέθετε δύο λειτουργικά γυναικεία αναπαραγωγικά γενετικά όργανα.

Η ίδια έβγαλε μια μικρή περιουσία και έζησε μια καλή και άνετη ζωή, καθώς βρήκε την αγάπη, παντρεύτηκε και απέκτησε πέντε υγιέστατα παιδιά…



Οι Αδελφοί Colloredo
Στην συνέχεια θα δούμε τους αδερφούς Lazarus και Joannes Baptista Colloredo . Τα αδέρφια αυτά μπορούν να χαρακτηριστούν και ως πρωτεργάτες των freak show. Πρόκειται για δύο σιαμαία δίδυμα με τον Joannes Baptista, ο μικρότερος από τα δύο σιαμαία, να είναι μια απλή προεξοχή στο στέρνο του αδερφού του. Ο Joannes δεν μπορούσε να μιλήσει ή να κινηθεί κατά βούληση, παρά έκανε μόνο κάποιες σπασμωδικές κινήσεις όταν τον «τσιγκλούσε» το στήθος του αδερφού του. Μπορούμε να πούμε πως τα αδέρφια έζησαν μια σχετικά άνετη ζωή, πουλώντας στο φιλοθεάμων κοινό των freak shows την ιδιομορφία τους και κερδίζοντας αρκετά χρήματα κάνοντας περιοδείες ανά την Ευρώπη τον 17ο αιώνα.



Ο «Ζωντανός Κορμός»:

ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Δείτε ένα κοινωνικό πείραμα για το βιασμό και βγάλτε τα συμπεράσματά σας για τον κόσμο στον οποίον ζούμε


ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Κοινωνικό Πείραμα Το Πορτοφόλι


KOΣΜΟΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Μόνο το 46% των πολιτισμών στον πλανήτη αναγνωρίζει το ρομαντικό φιλί! - Αυτό που παλιά πίστευαν οι ανθρωπολόγοι,ότι το φιλί είναι «πλανητική» συνήθεια, καταρρίφθηκε



Δεν εκφράζουν όλοι οι άνθρωποι την αγάπη τους ή τη λατρεία τους ακουμπώντας με τα χείλη τους, τα χείλη του άλλου. Αυτό που παλιά πίστευαν οι ανθρωπολόγοι,ότι το φιλί είναι «πλανητική» συνήθεια, καταρρίφθηκε πρόσφατα. 


Καινούργια έρευνα, στο «AmericanAnthropologist», δείχνει ότι μόνο το 46% των πολιτισμών στον πλανήτη αναγνωρίζει αυτό που εμείς καταλαβαίνουμε σήμερα ως ρομαντικό φιλί. Δεν ήταν λίγες οι παρεξηγήσεις που δημιουργήθηκαν από την προσπάθεια κάποιου να φιλήσει το αντικείμενο του πόθου του, που απλά, δεν καταλάβαινε την κίνηση


Η Αμερικανή ακαδημαϊκός στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, στο Ώστιν, Σέριλ Κίρσενμπαουμ και συγγραφέας του «The Science of Kissing» - γράφει στον «Γκάρντιαν» μια από τις αγαπημένες της ιστορικές αναφορές στο φιλί. Μας λέει ότι την αναφορά αυτή τη βρίσκει κανείς στο βιβλίο του 1864 «Άγρια Αφρική», όπου ο Βρετανός εξερευνητής Ουίλιαμ Ουίνγουντ Ριντ περιγράφει το πώς ερωτεύτηκε την όμορφη κόρη ενός Αφρικανού βασιλιά. Την πολιορκούσε πολλούς μήνες και μια μέρα, αποφάσισε να της κλέψει ένα φιλί. Δυστυχώς, τα πράγματα δεν πήγαν καλά. Η όμορφη δεν είχε ξανασυναντήσει μια τέτοια συμπεριφορά, έμπηξε στριγκλιές κι εξαφανίστηκε κλαίγοντας σπαρακτικά. Πολύ αργότερα, ο Ριντ έμαθε ότι η πριγκίπισσά του ερμήνευσε το φιλί του σαν πρόθεσή του να τη φάει.


Για την Κίρσενμπαουμ, το ευρωπαϊκού στυλ φιλί δεν είναι μια (προ)απαιτούμενη σαρκική πράξη από την σκοπιά της αναπαραγωγής. Ο ανθρωπολόγος Ντόναλντ Μάρσαλ, λέει η Αμερικανή ακαδημαϊκός, περιγράφει τους κατοίκους του νησιού Μαγκάια, στις Νήσους Κουκ στον Ειρηνικό, σαν τον πιο σεξουαλικά ενεργό πολιτισμό στην ιστορία. Οι άντρες, τα χρόνια λίγο πριν και μετά τα 20 τους, είχαν κατά μέσον όρο 21 οργασμούς την εβδομάδα (πάνω από χίλιους, το χρόνο), χωρίς ούτε ένα φιλί στο στόμα, πριν την άφιξη των Ευρωπαίων σ' αυτή τη γωνιά του πλανήτη.


Ο Δαρβίνος πριν 150 χρόνια σχεδόν, παρατήρησε, συνεχίζει η Κίρσενμπαουμ, ότι οι συμπεριφορές που παραπέμπουν στο φιλί μοιάζει να αποτελούν μέρος της κληρονομιάς της εξέλιξής μας, αλλά ο τρόπος που τις εκδηλώνουμε σε κάθε δοσμένο τόπο και χρόνο επηρεάζεται έντονα από αυτό που είναι οικείο στις κοινωνίες μας. Όπως δείχνει και η ανθρωπολόγος Έλεν Φίσερ, ακόμα και σε κοινωνίες που το φίλημα ήταν άγνωστο, οι άνθρωποι «χτυπούσαν τρυφερά, έγλειφαν, έτριβαν, βύζαιναν, τσιμπούσαν ή φυσούσαν πάνω στο πρόσωπο του ερωτικού συντρόφου, πριν τη συνουσία».


Η πρώτη, ιστορικά, καταγραφή του φιλήματος ανάγεται...

ΚΟΣΜΟΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Οταν μιλούν τα χέρια

Απο την ΜΑΡΙΑ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ


Κάθε λαός, εκτός από τη γλώσσα του, τα ήθη και τα έθιμά του, χρησιμοποιεί και διάφορες χειρονομίες, που είτε είναι θετικές είτε γίνονται αντί λεκτικής προσβολής.



Οι Ελληνες μάλιστα, στα ταξίδια μας στο εξωτερικό, λόγω του ταμπεραμέντου μας συνηθίζουμε να μιλάμε και σε... άπταιστη νοηματική, όταν δεν κατέχουμε τη γλώσσα. Αυτό όμως μπορεί να μας βάλει σε μπελάδες. Ιδίως αν επισκεφθούμε κάποια χώρα στην οποία τα νοήματα που για μας είναι θετικά, εκεί νοούνται ως προσβολές. Και μάλιστα του χειρίστου είδους. Ας δούμε παρέα τι να αποφεύγετε να κάνετε με τα χέρια σας στα ταξίδια σας.



* Στις μουσουλμανικές χώρες το αριστερό χέρι θεωρείται «βρώμικο». Οι χειραψίες γίνονται λοιπόν μόνο με το δεξί, το «καθαρό». Ετσι λοιπόν αν βρεθείτε σε μουσουλμανική χώρα σε καμία περίπτωση μη δώσετε το αριστερό σας χέρι για χαιρετισμό - πρόκειται για απίστευτα απρεπή και ανάρμοστη χειρονομία.



* Αν ταξιδέψετε στο Ιράν μη σηκώσετε τον αντίχειρά σας. Η χειρονομία αυτή, που στη Δύση σημαίνει «επιτυχία», στο Ιράν είναι προσβολή. Το ίδιο ισχύει για όλη τη Μέση Ανατολή, τη Ρωσία και τη Δυτική Αφρική, που δεν ταυτίζουν την κίνηση με το «μπράβο», αλλά με συγκεκριμένο σημείο της ανδρικής ανατομίας (καταλαβαίνετε τι εννοώ...).



* Προσβολή είναι και το -αθώο στις δυτικές χώρες- σήμα ΟΚ, ο κύκλος που σχηματίζεται με την ένωση αντίχειρα και δείκτη, αν το κάνετε στην Τουρκία και στη Βραζιλία. Αν, δε, το δοκιμάσετε σε ταξίδι σας στην υπόλοιπη Λατινική Αμερική, ίσως έχετε περισσότερο φιλική αντίδραση απ' όση περιμένετε, αφού εκεί σηματοδοτεί... ερωτικό κάλεσμα.



* Μπορεί εδώ στη Μεσόγειο να δείχνουμε την αγάπη μας αγκαλιάζοντας ανά πάσα στιγμή, ακόμα και στον δρόμο, συγγενείς και φίλους, στην Ανατολική Ασία όμως καλύτερα να αποφεύγετε τους εναγκαλισμούς και τα φιλιά δημοσίως. Στις χώρες αυτές οι αποστάσεις προτιμώνται και κάθε μεσογειακή ένδειξη τρυφερότητας είναι προσβολή. Επίσης, αν ταξιδέψετε σε χώρες που ασπάζονται τον βουδισμό, μην αρχίσετε να χαϊδεύετε κεφάλια από πιτσιρίκια, όπως κάνετε εδώ. Στις χώρες αυτές το κεφάλι θεωρείται ιερό και δεν το αγγίζουμε!



* Στο Κουβέιτ δύο άντρες μπορούν να κρατιούνται χέρι χέρι και να περπατούν στον δρόμο (είναι ένδειξη βαθιάς φιλίας). Δεν συμβαίνει το ίδιο για τα ζευγάρια και τις γυναίκες!



* Αν επισκεφθείτε την Ισπανία, την Πορτογαλία, τη Βραζιλία ή την Κολομβία, μην επιχειρήσετε να κάνετε τα γνωστά «κερατάκια». Η χειρονομία εκεί δεν είναι και τόσο αθώα, αφού τη λαμβάνουν στα σοβαρά... Με την κυριολεκτική έννοια...



* Το γνωστό σήμα της νίκης μπορεί να σας βάλει σε μπελάδες αν το δοκιμάσετε σε Αγγλία και Αυστραλία. Και αυτό επειδή αν σχηματίσετε το γνωστό V με την παλάμη να κοιτάει το πρόσωπό σας, είναι κατάμουτρη προσβολή. Το ίδιο V αν το κάνετε με την παλάμη να κοιτάει κάτω και είστε στη Σαουδική Αραβία, τότε...

ΚΟΣΜΟΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Τα Όσκαρ της βίας: Αυτές είναι οι 20 πιο επικίνδυνες πόλεις στον κόσμο [photos]

Το Συμβούλιο των Κατοίκων του Μεξικού για τη Δημόσια Ασφάλεια (Mexico Citizens Council for Public Security) δημοσιοποιεί κάθε χρόνο μια λίστα με τις 50 πιο βίαιες πόλεις στον κόσμο. 


Σε αυτή την αποτρόπαιη διάκριση, τα σκήπτρα κρατά η Λατινική Αμερική. Από τις 50 πιο βίαιες πόλεις στον κόσμο οι 41 βρίσκονται εκεί και οι 21 στη Βραζιλία.



Η ναρκοκουλτούρα είναι η πηγή του κακού. Πόλεμος συμμοριών, πολιτική αστάθεια και ένοπλες διενέξεις, αποσταθεροποίηση της οικονομίας και βέβαια έξαλλη φτώχεια είναι τα δεινά πίσω από τους ατελείωτους σκοτωμούς.


Μην επιτρέψετε να σας ξεγελάσουν τα νούμερα. Τι είναι, θα σκεφτεί κανείς, 119.87 ανθρωποκτονίες ανά 100.000 κατοίκους; 


Ο αριθμός είναι παραπλανητικά μικρός. Η σκαιά πραγματικότητα είναι τρομακτική. Για παράδειγμα στη Βενεζουέλα, το 2013 σκοτώθηκαν 23.000 άνθρωποι, σύμφωνα με τον ΜΚΟ Venezuelan Observatory on Violence. Για να το θέσουμε αλλιώς, ένας κάτοικος Βενεζουέλας πέθαινε από εγκληματική ενέργεια κάθε 27 λεπτά!


Σε σημείο που η κυβέρνηση της Βενεζουέλας σταμάτησε να δημοσιοποιεί στοιχεία για την εγκληματικότητα, εδώ και δέκα χρόνια!


Μιλάμε για πραγματικό πόλεμο. Αρκεί να ειπωθεί χαρακτηριστικά πως στα χρόνια του πολέμου στο Ιράκ (2003-2011) περίπου 162.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Το αντίστοιχο νούμερο στη Βενεζουέλα για το ίδιο διάστημα ήταν πάνω από 124.000! Μπροστά στα νούμερα, τα λόγια είναι περιττά.


Ιδού η λίστα του τρόμου:


#20 Barquisimeto, Βενεζουέλα, 54.96 ανθρωποκτονίες ανά 100.000 κατοίκους.

#19 Βαλτιμόρη, ΗΠΑ, 54.98 ανθρωποκτονίες ανά 100.000 κατοίκους

#18 Maceio, Βραζιλία, 55.63 ανθρωποκτονίες ανά 100.000 κατοίκους. Εδώ συγκρούεται ακόμη και η αστυνομία (φωτό) με το στρατό!

#17 Culiacan, Μεξικό, 56.09 ανθρωποκτονίες ανά 100.000 κατοίκους.

#16 João Pessoa, Βραζιλία, 58.40 ανθρωποκτονίες ανά 100.000 κατοίκους.

# 15 St. Louis, ΗΠΑ, 59.23 ανθρωποκτονίες ανά 100.000 κατοίκους

# 14 Σαλβαδόρ, Βραζιλία, 60.63 ανθρωποκτονίες ανά 100.000 κατοίκους.

#13 Natal, Βραζιλία, 60.66 ανθρωποκτονίες ανά 100.000 κατοίκους.

#12 Fortaleza, Βραζιλία, 60.77 ανθρωποκτονίες ανά 100.000 κατοίκους.

#10 Cali, Κολομβία, 64.27 ανθρωποκτονίες ανά 100.000 κατοίκους.

"Υπαρκτού Ελληνισμού Κωμωδία"


Σαν σήμερα (25/6/ΧΧΧΧ)

1678: Η ενετή μαθηματικός Έλενα Κορνάρο Πισκόπια γίνεται η πρώτη γυναίκα που λαμβάνει διδακτορικό δίπλωμα.

1950: Αρχίζει ο κορεατικός πόλεμος. Η Βορειος Κορέα εισβάλλει στη Νότιο Κορέα.

1967: Ακούγεται για πρώτη φορά η μεγάλη επιτυχία των Beatles «All You Need Is Love», στα εγκαίνια του δορυφορικού προγράμματος του BBC.

1991: Διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας. Σλοβενία και Κροατία κηρύσσουν την ανεξαρτησία τους.

1903: Γεννιέται ο άγγλος συγγραφέας Τζορτζ Όργουελ (φιλολογικό ψευδώνυμο του Έρικ Άρθουρ Μπλερ.)

1984: Πεθαίνει ο γάλλος φιλόσοφος Μισέλ Φουκό

2009: Πεθαίνει ο "βασιλιάς της ποπ" Μαικλ Τζακσον

2009: Πεθαίνει η ηθοποιός Φαρα Φοσετ

YΠΑΡΚΤΟΣ ΣΚΟΥΠΙΔΟΑΛΗΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ρε, μνημόνια μέχρι να σβήσει ο ήλιος!



Άκουσον, άκουσον! Ήρθε, λέει, ο Γουίλ Σμιθ και η οικογένειά του για κρουαζιέρα στα ελληνικά νησιά και, περνώντας από μια γραφική παραλία των Αντιπαξών, την είδε να «πνίγεται» στα σκουπίδια και αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του.
 

Έτσι, οι Σμιθ κατέβηκαν από το σκάφος τους και βάλθηκαν να καθαρίσουν την ακτή σε χρόνο-ρεκόρ. Ούτε λίγο ούτε πολύ, όταν πια είχαν τελειώσει, όπως μας ενημέρωσε μέσα από τα social media η κόρη του ηθοποιού, Γουίλοου, είχαν μαζέψει 22 μαύρες σακούλες σκουπιδιών. Ούτε μία ούτε δύο... 22!

 
Τι ήταν να το ακούσει αυτό ο δήμαρχος των Παξών; 


Εξεμάνη! Ποιος είδε τον Κύριο και δεν Τον φοβήθηκε! Ακούς εκεί, αυτοί οι ξένοι... Έρχονται και μας παίρνουν τις καλύτερες δουλειές! Δηλαδή, τι θέλουν τώρα αυτοί οι Σμιθ; Παράσημο; Μετάλλιο; Το... κλειδί της πόλης; Και σιγά μην μάζεψαν 22 σακούλες σκουπίδια! Υπερβολές... Κάτι τέτοιο είπε, πάνω-κάτω, ο κ. Βλαχόπουλος, μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή. Κι έχει δίκιο ο άνθρωπος!

 
Τι ήθελε κι αυτός ο Σμιθ να τον βάλει σε μπελάδες; Άντε να τρέχει τώρα στους Αντίπαξους, σε μια παραλία του νησιού, στην οποία προφανώς... δεν είχε ξαναπατήσει! Γέννημα-θρέμμα, λέει, του νησιού, και δεν μπόρεσε να την αναγνωρίσει! Με έκταση, άλλωστε, σχεδόν τεσσάρων τετραγωνικών χιλιομέτρων, μήκος δύο μιλίων και πλάτος ενός μιλίου, οι Αντίπαξοι είναι και μεγάλο νησί, τρομάρα τους! Πώς να μπορέσει κανείς και πού να προλάβει να το γυρίσει...

 
Δεν καθόταν στ' αβγά του κι αυτός ο Σμιθ;  


Χάθηκε να...

YΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Στα «σκουπίδια» και οι συνταγματικές απαγορεύσεις από τους...«ειμαστε η κάθε λέξη του συντάγματος»



Οι άνθρωποι είναι - δηλαδή δηλώνουν - «αριστεροί». Δεν έχουν θεσμική μνήμη διοίκησης, δεν ενδιαφέρονται να μάθουν τους κώδικες που την ορίζουν, και φυσικά δεν νιώθουν ότι δεσμεύονται από τις επιταγές της. Αρκεί η εκλεγμένη κυβέρνηση που έτυχε της λαϊκής επιδοκιμασίας, να έχει την πολιτική βούληση, και θα παραγνωρίσει όλες τις… γραφειοκρατικές επιταγές που περικλείουν τα άρθρα του συντάγματος.


Βέβαια αυτοί έλεγαν ότι θα είναι «η κάθε λέξη του συντάγματος», αλλά αυτά ήταν για να προσελκύσουν τα μικροαστικά στρώματα που είχαν αγανακτήσει από τα μνημόνια και τη λιτότητα, αλλά συνάμα τα φόβιζε η ιδέα μιας αντιθεσμικής  πορείας της χώρας. 


Ο αρμόδιος υπουργός  κ. Σκουρλέτης, τον Φεβρουάριο του 2017 δήλωνε ότι θα προωθήσει ρύθμιση για την μονιμοποίηση των συμβασιούχων. Φυσικά οι πάντες γνώριζαν – και οι εργαζόμενοι – ότι όχι μόνο η μονιμοποίηση είναι αδύνατη αλλά και η παράταση των συμβάσεων απαγορεύεται, ενώ κινδύνευαν να απολέσουν τα δεδουλευμένα τους.


Λογικό να αδιαφορούν, γιατί είχαν υπέρ τους την «παραθεσμική» μνήμη του παρελθόντος. Σε όλο το φάσμα του δημόσιου τομέα, όποτε προέκυπτε ανάλογο πρόβλημα, όλο και κάποιο τέχνασμα εφευρίσκετο, και το θέμα διευθετείτο υπέρ των αιτημάτων των εργαζομένων. Αλλωστε ο σεβασμός στους θεσμούς στην χώρα μας ήταν πάντα μονομερής (για την πλειοψηφία ημών, όταν εμπλέκεται το προσωπικό μας συμφέρον).


Φυσικά τα ανωτέρω είναι γενική διαπίστωση, δεν επιτιμούν τους συγκεκριμένους εργαζόμενους, γιατί – τείνουμε να το ξεχνάμε – δεν πρόκειται και για ιδιαίτερα προνομιούχους υπαλλήλους. Σκουπίδια μαζεύουν οι άνθρωποι, κουραστικό και άκρως ανθυγιεινό επάγγελμα, ένα μεροκάματο προσπαθούν να κατοχυρώσουν (το αν - όπως καταγγέλλεται – κάποιοι αλλάζουν ειδικότητα μόλις μονιμοποιηθούν, δεν βαρύνει αυτούς, αλλά τους επίορκους δημοτικούς άρχοντες που ψηφίζουμε).     


Φυσικά η κυβέρνηση έκανε ένα βασικό λάθος. Θέλησε να μιμηθεί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και να θέσει αυτό τον κόσμο υπό εκλογική ομηρία. Της διέφυγε η… λεπτομέρεια ότι άλλαξαν οι εποχές. Όταν τα δύο κόμματα τα έκαναν αυτά δεν υπήρχε μνημονιακή εποπτεία. Ψήφιζαν ένα νόμο και «λυνόταν» το πρόβλημα. Θα μπορούσε π.χ. η  ενέργειά της να είναι σύννομη εάν άλλαζε το ΠΔ Παυλόπουλου που προβλέπει το 24μηνο. Ομως δεν μπορούσε, καθώς αυτό προσκρούει στην Τρόικα!


Παράλληλα καλλιεργούσε ψηφοθηρικώς το μύθευμα, εμείς είμαστε οι καλοί, θέλουμε να σας μονιμοποιήσουμε, αλλά δεν βοηθούν και τα άλλα κόμματα. Προσχηματικώς ο κ. Σκουρλέτης, αρχές Μαρτίου απηύθυνε πρόσκληση στα κόμματα για διαβούλευση στο θέμα των συμβασιούχων του Δημοσίου «να καθίσουμε σε ένα τραπέζι να το κουβεντιάσουμε». Εάν τα κόμματα δεν δέχονταν λόγω αντισυνταγματικότητας, η κυβέρνηση θα τα κατηγορούσε στους ενδιαφερόμενους: εμείς ενδιαφερόμαστε για σας, οι άλλοι αδιαφορούν! Το έκανε άλλωστε. Επιτέθηκε στον Κ. Μητσοτάκη με αφορμή δηλώσεις του ότι «δεν θα δεχτούμε παράνομες μονιμοποιήσεις», τον κατήγγειλε ότι «αποκάλυψε το πραγματικό του πρόσωπο, λέγοντας ότι θα τους απολύσει».


Τα βουνά των σκουπιδιών, οι σαθρές εικόνες της τουριστικής Ελλάδας – με τον χολιγουντιανό αστέρα Γουίλ Σμιθ και την οικογένειά του, να μαζεύουν σκουπίδια στους Αντίπαξους – κυκλοφόρησαν στα πέρατα της οικουμένης. Η αποφορά που αποπνέουν οι δρόμοι και ο κίνδυνος που καραδοκεί για τη δημόσια υγεία, αποτελούν την γλαφυρή απεικόνιση της ήττας του ψηφοθηρικού λαϊκισμού, της πολιτικής κουτοπονηριάς και της αντιθεσμικής συμπεριφοράς, της κυβέρνησης, στο πρόσωπο – αυτή τη φορά – του κ. Σκουρλέτη.


Τώρα ο ίδιος, ευρισκόμενος σε μεγάλη δίνη, προσπάθησε  κατόπιν εορτής, να βρει  λύσεις τελευταίας στιγμής: 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΗΦΗΝΟΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τα αποκαΐδια ενός συνθήματος...

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ


Θ​​α μπορούσε να θεωρηθεί και Ολοκληρωμένη Διαχείριση Απορριμμάτων. Οι συνδικαλιστές της ΠΟΕ-ΟΤΑ –αυτοί που κάποτε κυκλοφορούσαν στις πλατείες ντυμένοι με ναζιστικές στολές– αντί να μαζεύουν τα σκουπίδια από τους δρόμους, τα καίνε μπροστά στο υπουργείο Εσωτερικών. Αίτημά τους η παραβίαση του Συντάγματος, στο άρθρο που απαγορεύει στους επιρρεπείς σε ρουσφέτια πολιτικούς να αρχίσουν την παλιά τους τέχνη: να γεμίζουν το Δημόσιο και τους ΟΤΑ με συμβασιούχους μέχρι να βρεθεί κάποιος υπουργός να τους μονιμοποιήσει κατά εκατοντάδες χιλιάδες.


Βεβαίως, σε αυτήν τη χώρα, εξ απαλών ονύχων μάθαμε ότι νόμος είναι ό,τι καθείς θεωρεί δίκιο του, και συνεπώς για τους Σκουρλέτηδες που μας κυβερνούν το Σύνταγμα δεν έχει καμιά σημασία. Εξάλλου, «η επανάσταση παράγει το δικό της δίκαιο», όπως είχε πει ένας άλλος φωστήρας της αριστερίστικης διανόησης. Αν μάλιστα σκεφτούμε ότι το έγραφε για να δικαιολογήσει τις δεκάδες εκατομμύρια δολοφονίες του κομμουνιστή ηγέτη Μάο Τσετούνγκ, η «ΣΥΡΙΖΑΝΕΛική επανάσταση» είναι πολύ πιο ήπια. Διορισμούς θέλει να κάνει, και «λίγο ΕΦΚΑ πάνω, λίγο ΕΝΦΙΑ κάτω, θα τα βρούμε», μας λένε...


Οταν νόμος είναι το δίκιο όποιου διαμαρτύρεται, είναι λογικό να αρνούνται και οι 62 υπάλληλοι της ΔΕΗ να μετατεθούν δεδομένου ότι (όπως είχε αποκαλύψει τον Μάρτιο ο τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Ν.Δ.) πληρώνονται χωρίς να έχουν αντικείμενο απασχόλησης, αφού οι μονάδες που «εργάζονται» είναι κλειστές! Σύμφωνα με συνδικαλιστές, «η ΔΕΗ δεν μπορεί να αποφασίζει μέσα σε 7 ημέρες αν θα μετακινηθούν οι υπάλληλοι και πού θα πάνε. Υπάρχουν άτομα υπέρβαρα, τα οποία είναι αδύνατο να αλλάξουν βάση σε ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Είναι απάνθρωπο» («Ελεύθερος Τύπος» 20.6.2017).  


Δεν καταλάβαμε τι σχέση έχει το βάρος κάποιων υπαλλήλων και τι ακριβώς έκαναν στις μονάδες πριν κλείσουν, αλλά πρέπει να σημειώσουμε ότι ο κ. Κώστας Σκρέκας είχε αποκαλύψει την αργομισθία (μετ’ επιδομάτων) τον Μάρτιο, κάτι που σημαίνει ότι τουλάχιστον μισό χρόνο κάποιοι πληρώνονται για να κάθονται.


Βεβαίως, όπως λέει και η Ενωση Τεχνικών ΔΕΗ σε ανακοίνωσή της, «εκείνο που εκφράζουμε είναι η ανθρώπινη αγωνία των 62 συναδέλφων μας να αντιμετωπιστούν ως ψυχές» και επισημαίνει «το γεγονός του ότι 1,5 εκατομμύριο συνανθρώπων μας δεν έχουν δουλειά, πρέπει να γίνεται άλλοθι για να αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι ως αντικείμενα; ... Δεν είναι ανθρώπινο, ο κάθε μετατιθέμενος που εκ των πραγμάτων ανατρέπεται η ζωή του να θέλει να εκφραστεί, να θέλει να πει δυο κουβέντες; Αυτό διεκδικήσαμε, κύριοι...».
 


Ψυχούλες είναι, μωρέ, οι συνδικαλιστές. Ξέρετε τι είναι...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η αλήθεια για τους συμβασιούχους: Το πελατειακό κράτος που όλοι αγαπούν

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ


Η ίδρυση του ΑΣΕΠ από τον Αναστάσιο Πεπονή με τον ν. 2190/1994 αποτελεί κορυφαία μεταρρυθμιστική επιλογή για τη μεταπολιτευτική Ελλάδα στη δημόσια διοίκηση. Αντικείμενο της ανεξάρτητης αρχής ορίστηκε η διενέργεια αδιάβλητων διαδικασιών για την πρόσληψη μονίμου προσωπικού και προσωπικού με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Κι ο καλύτερος νόμος έχει πάντοτε ελλείψεις κι αδύνατα σημεία. Έτσι και ο νόμος Πεπονή αρχικώς εξαιρούσε από την εφαρμογή του τις συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και τις συμβάσεις έργου που συνάπτονταν με το Δημόσιο ή τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Αυτό το τρωτό σημείο του νόμου ανακάλυψαν τα πανίσχυρα πελατειακά δίκτυα των κομμάτων και ξεκίνησαν τη φάμπρικα της επαναλαμβανόμενης κατάρτισης συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου ή συμβάσεων έργου με τα ίδια πρόσωπα-τρόφιμους των κομματικών ή πολιτικών γραφείων για να τον παρακάμψουν. 


 Οι συμβασιούχοι κατέληγαν να εργάζονται και να καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, μολονότι η φύση των σχέσεων με τις οποίες είχαν προσληφθεί προσιδίαζε σε προσωρινές ή ειδικές ανάγκες των φορέων τους.  


Το πελατειακό-κομματικό σύστημα με αγαστή σύμπνοια, ξεπερνώντας τα κομματικά σύνορα και βάζοντας στην μπάντα τους κομματικούς ανταγωνισμούς, στο θέμα αυτό ομονοούσε και έσπευδε κατά καιρούς ενταφιάζοντας την αξιοκρατία με ειδικές διατάξεις να μετατρέψει τις επαναλαμβανόμενες αυτές συμβάσεις σε ενιαία σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (ενδεικτικά αναφέρω το άρθρο 17 του ν. 2839/2000).


Η παράκαμψη της αρχής της αξιοκρατίας, με τον παραπάνω ωμό και προκλητικό τρόπο και οι συνεχείς αυστηρές παρατηρήσεις από τους ευρωπαίους εταίρους μας ενόψει και της 1999/70/ΕΚ Οδηγίας, οδήγησε τον συνταγματικό νομοθέτη στην αναθεώρηση του άρθρου 103 του Συντάγματος


Η αναθεώρηση ανύψωσε το ΑΣΕΠ σε συνταγματικώς προβλεπόμενη ανεξάρτητη αρχή και απαγόρευσε τη μετατροπή συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου ή συμβάσεων έργου σε συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου. Ο σεβασμός της αξιοκρατίας και η γενναιότητα όμως έλειπαν πάντοτε από τα πολιτικά κόμματα που συμφώνησαν όλα ‒δεξιά, κεντρώα κι αριστερά‒ κουτοπόνηρα να προσθέσουν στην αναθεώρηση μια μεταβατική διάταξη στο Σύνταγμα που έδινε τη δυνατότητα για μια τελευταία μονιμοποίηση συμβασιούχων με επίχρισμα νομιμότητας. Μόνο που αυτή η τελευταία μονιμοποίηση αφορούσε 70.000 με 80.000 χιλιάδες συμβασιούχους!  


Τέτοιο διακομματικό συλλογικό ρουσφέτι με μια «πιστολιά» δεν ξαναγνώρισε η χώρα. Η τελευταία διάταξη που μετέτρεψε, νομοθετικά, συμβάσεις ορισμένου χρόνου σε αορίστου ήταν το άρθρο 11 του π.δ. 164/2004 (νόμος Παυλόπουλου), το οποίο εφάρμοσε τη μεταβατική διάταξη της παρ. 7 του άρθρου 118 του Συντάγματος.



Το πολιτικό μας σύστημα όμως και με αυτό το συλλογικό έγκλημα δεν εκόρεσε τη δίψα του να παρακάμπτει την αξιοκρατία και να διορίζει κατά χιλιάδες στο Δημόσιο τα παιδιά του κομματικού σωλήνα. Αυτοί ήταν ο στρατός του και η ασπίδα του σε κάθε παρανομία του, χωρίς αυτούς θα έχανε τη δύναμή του.  


Έτσι η πρόσληψη προσωπικού με επαναλαμβανόμενες συμβάσεις ορισμένου χρόνου και μετά την έκδοση του νόμου Παυλόπουλου συνεχίστηκε παρά την εκ νέου θεσμοθέτηση περιορισμών (α. 6 ν. 2527/1997).  


Μόνο μετά τη θέση σε ισχύ του ν. 3812/2009, με τον οποίο υπήχθησαν στη διαδικασία του ΑΣΕΠ και οι προσλήψεις προσωπικού με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου και με σύμβαση έργου, σταμάτησε το φαινόμενο των επαναλαμβανόμενων προσλήψεων.  


Μεγάλο μέρος του προσωπικού που είχε προσληφθεί κατά τον τρόπο αυτόν, ιδίως μετά την έκδοση του π.δ. 164/2004, έχοντας κατά νου τις προηγούμενες μονιμοποιήσεις και παρακινούμενο από τους πολιτικούς και επιτήδειους δικηγόρους άσκησε αγωγές, ζητώντας να αναγνωρισθεί ότι η σχέση που εξ υπαρχής τους συνέδεε με τους αντίστοιχους φορείς του Δημοσίου ή του δημόσιου τομέα ήταν σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, δηλαδή ζητώντας στην πραγματικότητα την μετατροπή των συμβάσεών τους κατά παράκαμψη της σχετικής συνταγματικής απαγορεύσεως. Αλλά για κακή τύχη των ηθικών αυτουργών των αγωγών και των εναγόντων οι περισσότερες αγωγές απορρίφθηκαν από τα δικαστήρια, καθώς ασκήθηκαν μετά τη θέση σε ισχύ του ν. 3812/2009, σύμφωνα με τον οποίο δεν θα ήταν δυνατή η νεότερη πρόσληψή τους κατά παράκαμψη των διαδικασιών του ΑΣΕΠ και η μετατροπή συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου ή συμβάσεων έργου σε συμβάσεις αορίστου χρόνου κατά παράβαση του άρθρου 103 παρ. 8 του Συντάγματος (Άρειος Πάγος, Ολομ. 19/2007).



Παρ’ όλα αυτά το οργανωμένο έγκλημα –και τέτοιο είναι αυτό που παρακάμπτει το ΑΣΕΠ και την αρχή της αξιοκρατίας για να βολέψει τα δικά του παιδιά έναντι όσων ικανότερων δεν έχουν, ή η αξιοπρέπειά τους δεν τους επιτρέπει, να έχουν πρόσβαση στα πολιτικά γραφεία‒ συνέχισε να αναζητά μεθοδεύσεις για να παραβιάσει τον νόμο και το Σύνταγμα.  


Έτσι...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η ευωδιά των σκουπιδιών και η μπόχα της συνδιαλλαγής



Για μια ακόμη φορά τα σκουπίδια ξεχειλίζουν από τους κάδους. Τώρα που έρχεται και καύσωνας θα ανάψουν πάλι οι συζητήσεις και οι αντιπαραθέσεις για τον κίνδυνο της δημόσιας υγείας και τα προβλήματα που δημιουργεί στον τουρισμό αυτή η κατάσταση. Το déjà vu είναι απίστευτο. Κάθε ένα δυο χρόνια ζούμε ξανά την ίδια κατάσταση.


ΠΡΟΦΑΝΩΣ και οι υπάλληλοι που εργάζονται στους δήμους για χρόνια με διαρκείς ανανεώσεις των συμβάσεών τους με τις κινητοποιήσεις τους προσπαθούν να σώσουν τις θέσεις εργασίας. Η αλήθεια είναι πως δεν φταίνε οι ίδιοι για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί.


ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ δημιουργείται από το γεγονός πως το κράτος σε οποιαδήποτε μορφή του βρίσκεται σε συνδιαλλαγή με διάφορες ομάδες εργαζομένων ή πολιτών. 


Οι κυβερνήσεις και οι δήμοι για ψηφοθηρικούς λόγους προσλαμβάνουν συμβασιούχους. Τώρα, πώς γίνεται να καλύπτονται σχεδόν όλες οι υπόλοιπες ειδικότητες στους δήμους με μόνιμους υπαλλήλους και να βρίσκεται πάντοτε ο τομέας της καθαριότητας στον αέρα είναι κάτι που πρέπει να απαντήσουν οι ίδιοι οι δήμαρχοι. Πάντως στις προηγούμενες δεκαετίες όλοι θυμούνται χιλιάδες περιπτώσεις που κάποιος προσλαμβανόταν για την αποκομιδή απορριμμάτων και μέσα σε λίγο καιρό «μετακόμιζε» σε κάποια άλλη υπηρεσία.


ΓΙΑ ΝΑ τελειώνουν όλα αυτά τα προβλήματα πρέπει ουσιαστικά να ελαχιστοποιηθούν οι συμβασιούχοι σε όλο το Δημόσιο. 


Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι πρέπει να γίνουν μονιμοποιήσεις. 


Αντιθέτως, πρέπει κάθε φορέας να αποδείξει πόσους υπαλλήλους χρειάζεται σε κάθε πόστο και σε συνδυασμό με αξιολόγηση των προσόντων να καλυφθούν όποια κενά υπάρχουν σε άλλους τομείς. 


Αυτό δεν βολεύει τους πολιτικούς, γιατί δεν θα μπορούν να υπόσχονται «βόλεμα» σε στρατιές συμβασιούχων, τους οποίους στη συνέχεια θα υπόσχονται ότι θα μονιμοποιήσουν. Γι’ αυτό το λόγο και πιθανότατα δεν θα γίνει. Ε, τότε ας μην παραπονιέται κανείς. Ας απολαύσουμε όλοι μαζί τις μυρωδιές που αναδύονται από τα βουνά των απορριμμάτων μπροστά στα σπίτια μας.


Η ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗ μαυρογυαλουρικού τύπου μεταξύ κράτους και πολίτη αποτελεί...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: H κομματοσκυλόμποχα που μας αξίζει...


ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Σε πλειστηριασμό τα σκουπίδια του Will Smith για να μονιμοποιηθούν οι συμβασιούχοι των ΟΤΑ



Τέλος στην ομηρεία χιλιάδων συμβασιούχων του τομέα καθαριότητας οι οποίοι θα εισπράξουν έκτακτο προσωρινό επίδομα «virtual μονιμοποίησης» ανακοίνωσε μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού ο υπουργός Εσωτερικών, Πάνος Σκουρλέτης, κατά τη διάρκεια έκτακτης συνέντευξης Τύπου.

 
Όλα αυτά χάρη στην ετοιμότητα της κυβέρνησης να βρεί και να κατάσχει τις 22 σακούλες που μάζεψε από τις παραλίες των Αντίπαξων ο διάσημος αστέρας του Χόλυγουντ, θέλοντας έτσι να δείξει ότι η αποκομιδή των σκουπιδιών είναι υποχρέωση όλων μας και όχι μόνο των Δήμων ή των Κυβερνήσεων ‒προηγούμενων και παλιότερων‒ που οφείλουν να επικεντρωθούν στις υποσχέσεις προς τους συμβασιούχους ώστε να τους κρατούν σε εκλογική ετοιμότητα.

 
Όπως ανακοίνωσε ο Πάνος Σκουρλέτης στην ενημέρωση των δημοσιογράφων όπου παρουσιάστηκαν τα κομμάτια που συνέλεξε από την παραλία των Αντίπαξων ο Γουίλ Σμιθ και η οικογένειά του, κάθε σκουπίδι που θα δημοπρατηθει, θα συνοδεύεται από πιστοποιητικό αυθεντικότητας και θα φέρει την ιδιόχειρη υπογραφή του, παγκόσμιας φήμης, χολυγουντιανού σταρ.

 
Μάλιστα μερικά κομμάτια της συλλογής σκουπιδιών Will Smith θα εκτεθούν για μικρό χρονικό διάστημα στους σωρούς που βρίσκονται διασκορπισμένοι σε διάφορα σημεία της Αθήνας ώστε να τονώσουν το τουριστικό ενδιαφέρον της πόλης και να μετατρέψουν το μέχρι χθές αποκρουστικό θέαμα σε έργο τέχνης κατά τα πρότυπα της Documenta 14.

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ο χειρότερος, ακόμη και για τα μέτρα του ΣΥΡΙΖΑ

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ


Γ​​ια έναν άνθρωπο του είδους του, έναν άνθρωπο, δηλαδή, ο οποίος σταδιοδρόμησε ως επίλεκτο μέλος του αριστερού κατεστημένου των πανεπιστημίων και, συγχρόνως, ως υψηλόβαθμος υπάλληλος της οικογένειας Λάτση, η αλλαγή στάσης και συμπεριφοράς που επιδεικνύει τελευταία ο Κώστας Γαβρόγλου είναι μια αξιοπρόσεκτη αποκάλυψη.


Θυμηθείτε ότι, μόλις ανέλαβε το υπουργείο Παιδείας, τον γνωρίσαμε ως έναν λιγομίλητο και προσεκτικό πανεπιστημιακό και μάλιστα με εμφανείς ενδείξεις αστικής αγωγής στη συμπεριφορά του. Συριζαίος μεν, αλλά όχι βάρβαρος. Ακόμη και η καρτουνίστικη φυσιογνωμία του, καθώς και η διχογνωμία που αυτή προκάλεσε στους ειδικούς (περί το αν ταξινομείται ως παραλλαγή Τουρνεσόλ ή Γκράουτσο), προδιέθεταν θετικά. Χωρίς, ωστόσο, να παραβλέπει κανείς ότι σε καμία περίπτωση δεν επρόκειτο για Μάρδα – αν μου επιτρέπεται ο λακωνισμός.  


Η μάσκα του καρτούν δεν σε εμπόδιζε να βλέπεις καθαρά στο βλέμμα του έναν τσαχπίνη, πονηρούλη και, ενδεχομένως, έναν αδίστακτο Γαβρόγλου. Μη σας φαίνεται βαρύς ο χαρακτηρισμός· αναλογισθείτε μόνο την αντίφαση της διπλής ζωής του. Οπως εγώ το καταλαβαίνω, μόνον ένας αδίστακτος άνθρωπος μπορεί να υπηρετεί συγχρόνως και την Αριστερά και τον Λάτση, όπως έκανε επί χρόνια ο σημερινός υπουργός Παιδείας.


Αυτός ο τελευταίος, ο αδίστακτος Γαβρόγλου, είναι που έχει αποκαλυφθεί το τελευταίο διάστημα· η δε αποκάλυψη είναι σκόπιμη. Αν μου επιτρέπεται να δανειστώ όρους από τελείως διαφορετικό λεξικολογικό πεδίο, έκανε μόνος του «outing», βγήκε από την ντουλάπα. (Ο μπολσεβίκος που κρυβόταν εκεί μέσα, για να μην παρεξηγηθώ...)  


Στο επίπεδο της πολιτικής, κατ’ αρχάς, με ένα θράσος και μια ειρωνεία που καταπλήσσουν, εισάγει πολιτικές οπισθοδρομικές, ψηφοθηρικές και, εν τέλει, καταστροφικές. Ο Γαβρόγλου καταστρέφει ενσυνειδήτως, όταν επαναφέρει τις κομματικές νεολαίες σε ρόλο νταβατζήδων της Ανωτάτης Παιδείας και όταν πνίγει την ανάπτυξη των πανεπιστημίων. Καταστρέφει, επίσης, ο Γαβρόγλου, όταν καταργεί ένα σύστημα εισαγωγικών εξετάσεων για τα ΑΕΙ χωρίς προηγουμένως να έχει καν σκεφθεί με τι θα το αντικαταστήσει, μόνο και μόνο για να καλοπιάσει (και, ουσιαστικά, να διαφθείρει) τους δεκαεπτάρηδες ψηφοφόρους.


Ολο αυτό, δε, το υποστηρίζει με αυτοπεποίθηση και χωρίς ίχνος ντροπής. 


Το παραδέχεται, δεν διστάζει, ότι δεν ξέρει πώς οι απόφοιτοι της Μέσης Εκπαίδευσης θα εισάγονται στα ΑΕΙ.  


Δεν τον νοιάζει καθόλου η επιπολαιότητα που ομολογεί· του φτάνει να περάσει το ξόρκι στους υποψήφιους φοιτητές, ώστε να τους μεταμορφώσει σε υποψήφιους ψηφοφόρους. Αντιθέτως μάλιστα, παρατηρούμε ότι και η συμπεριφορά του προσαρμόζεται στις ακραίες θέσεις του. Είτε σε συνεντεύξεις είτε από το βήμα της Βουλής, τον βλέπουμε επιθετικό, έτοιμο να σαρκάσει την κριτική ως αδυναμία κατανόησης και να επιτεθεί στους επικριτές του με δηκτικότητα. Ακόμη και ευθέως υβριστικό τον βλέπουμε να γίνεται και μάλιστα στη Βουλή, όταν λ.χ. κατήγγειλε τον νόμο Διαμαντοπούλου ως «μνημείο αστικής αναξιοπρέπειας».


Δεν χωρεί αμφιβολία ότι ο λαϊκίστικος ζήλος του Γαβρόγλου έχει σκοπό...

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Μας ψεκάζουν! Ιδού οι αποδείξεις

Τι ενώνει τον Γεώργιο Ανδρέα Παπανδρέου και το ΚΚΕ; Ο σοσιαλισμός και το διαζύγιο από την πραγματικότητα



H ΕΛ.ΑΣ. πρέπει να έχει τα μάτια της ορθάνοιχτα, τα αυτιά τεντωμένα και τις χειροπέδες ορθάνοιχτες, έτοιμες να μαγκώσουν τους μεγαλεμπόρους ναρκωτικών που έχουν ψεκάσει την Αθήνα με ύπουλα παραισθησιογόνα. Δεν εξηγείται αλλιώς το τουιτάρισμα του Γιωργάκη «Πάμε τώρα Καστελόριζο, Αλέξη, να σου πω πώς μας χρεοκόπησε ο φίλος σου ο Κώστας και πώς ο Αντώνης & εσύ μας φορτώσατε άλλα 5 χρόνια Οδύσσειας!» (δείτε το, φαρδύ πλατύ, στην εικόνα που κοσμεί το παρόν).

 
Εκεί όπου είχε λουφάξει κάπου ανάμεσα στο πουθενά, στην εξωκοινοβουλευτική σοσιαλδημοκρατία, στις χαϊχλίδογλου διακοπές με έξοδα του ελληνικού λαού και στα λημέρια όπου συχνάζει του κόσμου το περίγελο, ξετσούμισε και θύμισε στους Ελληνες (λες και το είχαν ξεχάσει) το τιτανοτεράστιο χουνέρι του διαγγέλματος στο Καστελόριζο!  


Σαν να περηφανεύεται γι' αυτό... Φυσιολογικός άνθρωπος δύσκολα θα μπορούσε να προβεί σε τέτοια «γκάφα» (για να το διατυπώσουμε κόσμια) δίχως να έχει καταναλώσει επικίνδυνες τροφές (π.χ. παραισθησιογόνα μανιτάρια) ή χωρίς να βρίσκεται υπό την επήρεια ουσιών άγνωστων στο ευρύ κοινό.
 

Το τουιτάρισμα του Τζέφρι είναι τρανή απόδειξη ότι μας ψεκάζουν όλους και πως μερικοί είναι πολύ πιο ευαίσθητοι από τους άλλους.

 
Και τώρα, η επιστημονική ομάδα της στήλης κομίζει και δεύτερο πειστήριο ύπουλων ψεκασμών σε βάρος της κοινωνίας από μηχανισμούς, ομάδες και σέκτες που κινούνται στο ημίφως, τυφλωμένες από το πυρ του αφιονιού, το οποίο πρώτες κατανάλωσαν οι ίδιες.
 

Ο λόγος για...